AfisaMARTYSMOUOTHEOS

 

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

 

«Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού» του Άντον Τσέχωφ, «Ο Ηλίθιος» του Φίοντορ Ντοστογιάφκσι και οι δικοί μας Βιζυηνός και Παπαδιαμάντης (θεατροπρεπείς και θεατρορρεπείς ακουσίως κι εν τη αγνοία τους), φαίνονται σαν να λειτουργούν ως πρότυπα (ηθελημένα ή υποσυνείδητα) για τον αριστουργηματικό ήρωα του Μάκη Τσίτα, που ανεδείχθη πρώτης δραματικής τάξεως χάρη στην ιδανική ερμηνεία του περιγραφικώς πληθωρικού Ιωσήφ Ιωσηφίδη. Υποκριτική επίδοσις άξια βραβείου κι όχι μόνον ελληνικού, αλλά διεθνούς, αφού – χωρίς να είναι phsyical theater – επέτυχε να εικονοποιήσει και την τελευταία ανάσα, και τον τελευταίο δισταγμό και την παραμικρή ανεπαίσθητη αγκύλωση του ήρωα που επέλεξε να υποδυθεί κι – ως φαίνεται – τον αγάπησε αλόγιστα και πλέρια. Γιατί χωρίς αγάπη δεν θεατροποιούνται τα πεζογραφήματα. Η λογοτεχνική ιδιόλεκτος δεν είναι αυτόχρημα και δραματική, όσο καλογραμμένο κι αν είναι το αφήγημα. Χρειάζεται δραματουργική «μετάφραση», τουτέστιν επεξεργασία ανακωδικοποιήσεως, με τους κανόνες της χρυσής τομής και της ευκλείδειας αναλογίας σε πρώτη ζήτηση.
vault-martis-3         Το «Μάρτυς μου ο θεός» του Μάκη Τσίτα ορθώς εβραβεύθη, γιατί – όπως καταδεικνύει η θεατρική μεταφορά του – έχει ζουμι, ρυθμό, μουσική κι ο συγγραφέας του έχει τσαγανό. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ: χρησιμοποιεί τις προσλαμβάνουσες εικόνες του ως πρώτη ύλη, ως υλικό, όχι για συγγραφή αυτοβιογραφικού πονήματος [ως είθισται στη σαχλή περιρρέουσα ατμόσφαιρα των λογοτεχνικών μας πραγμάτων εν εποχή Κρίσεως] αλλά ως αφορμή για κοινωνική κριτική και έμμεσο σχολιασμό των κακώς κειμένων σε αυτή την πολύπαθη χώρα, χωρίς όμως να χάνει ποτέ το χιούμορ και την καλόγνωμη φιλάνθρωπη διάθεσή του, κάτι που σώζει εν τέλει το καλοδουλεμένο κείμενο από την αναγκαστική μονοτονία του μονολόγου ενός μάλλον κατατονικού κι υποτονικού «αποτυχημένου» προσώπου, που το πετάν οι οικείοι του και η κοινωνία ολόκληρη στα σκουπίδια για να «ανακυκλωθεί» εν καιρώ και να σαπίσει ζωντανό στα παγκάκια, τρώγοντας από τα αποφάγια των τυχερών και των αδίστακτων επιτυχημένων. Εκπληκτική αφηγηματική τοιχογραφία της Ελλάδας της Κρίσης, μέσα από λίγες πινελιές. Ο Μάκης Τσίτσας ως λογοτέχνης είναι λιτός, μετρημένος κι ακριβόλογος. Η θητεία του στο παιδικό κι εφηβικό βιβλίο καθώς και η συνολική δημοσιογραφική του επιλεκτική πορεία συνέτεινε τα μάλα προς τούτο.

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

 

Info από το diastixo

http://diastixo.gr/allestexnes/theatro/3104-martis-mou-o-theos-vault

 

Η εταιρεία θεάτρου Gaff παρουσιάζει στο θέατρο Vault το έργο του Μάκη Τσίτα Μάρτυς μου ο Θεός, που τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.

Μέσα στο πανηγυρικό κλίμα που επικρατεί στην Αθήνα του 2004, ο Χρυσοβαλάντης –ένας τυπικός αντιήρωας της εποχής μας, άνθρωπος απλός αλλά οπλισμένος με χιούμορ, με φαντασία και με μια ιδιαίτερη λεκτική ευφορία–, έχοντας βρεθεί στα πενήντα του άνεργος και με υγεία κλονισμένη, εξιστορεί τα πάθη που υφίσταται από παιδί στην αναμέτρησή του με την πραγματικότητα. Όλοι –οι γυναίκες που συναντά, οι εργοδότες του, ακόμη και η ίδια η οικογένειά του– τον προδίδουν, ενώ γύρω του διαγράφεται η εικόνα μιας κοινωνίας που, παρά την επιφανειακή ευμάρεια, βυθίζεται στην παρακμή.

Μέσα από τον χειμαρρώδη μονόλογό του, που ακολουθεί τη ροή της σκέψης του, παρακολουθούμε τον αγώνα του να σταθεί όρθιος, ισορροπώντας ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο – δραματουργική επεξεργασία: Μάκης Τσίτας
Σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη
Μουσική επιμέλεια: Κατερίνα Πολυχρονοπούλου
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σοφία Καραγιάννη – Λίνα Παγώνη
Βοηθός σκηνοθέτη: Μυρτώ Αθανασοπούλου
Φωτογραφίες: Χάρης Λυγούρας

ΠΑΙΖΕΙ ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης

 

Έναρξη: Σάββατο 8 Νοέμβρη 2014
Κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 10 ευρώ (κανονικό) και 8 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων και ΑΜΕΑ)
Πολυχώρος Vault: Μελενίκου 26, Βοτανικός, 2130356472, 6945993870
Ομάδα Gaff: 6945247197, 6945958292
https://www.facebook.com/gaff.gafftheatre