Απόσταγμα ζωής
Σε κάμαρες δυσήλιες αυτοπυρπολήθηκα
Και πριν να φέξει η Χαραυγή
Στολήν Αυγερινού εντύθηκα
Κι εχάθηκα μες τη βροχή…
Χωρίς τον Έρωτα θα ήμασταν τυφλοί
Χωρίς τον Θάνατο αλαζόνες.
Αναπαύομαι στις λέξεις
όπως οι φακίρηδες στα καρφιά.
Το σώμα είναι ένας κώδικας,
Η γλώσσα ένας άλλος.
Αναζητώ για όλα τα όντα τον δρόμο
Όπου σώμα και ποίηση γίνονται Ένα.
===================================
Essence de vie
Je me suis immolé dans des chambres obscures
Et avant que les premières lueurs de l’aube apparaissent,
Je me suis revêtu de la robe de l’Εtoile du Matin
Et je me suis perdu dans la pluie…
Sans l’Eros, nous serions aveugles
Sans la Mort, arrogants.
Je me détends sur les mots
comme les fakirs sur les clous.
Le corps est un code,
Le langage en est un autre.
Je recherche pour tous les êtres le chemin
Où corps et poésie ne font plus qu’Un.
**********************************************
Essence of life
I set myself on fire in sunless chambers
And before the Dawn broke
I donned the robe of the Morning Star
And I was lost in the rain…
Without Love we would be blind
Without Death arrogant.
I repose on words
like fakirs on nails.
The body is one code,
Language is another.
I seek for all beings the path
Where body and poetry become One.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας / Dr Konstantinos Bouras
