Κυρία Νικήτα είστε ένας πολυπράγμων, πολυπρισματικός, αναγεννησιακός άνθρωπος. Πρόσφατα υποστηρίξατε την διδακτορική σας διατριβή κι ανακηρυχθήκατε διδάκτωρ Ιατρικής. Είστε και νιόπαντρη. Θα λέγαμε ότι είστε ένας ευτυχισμένος άνθρωπος; Νιώθετε έτσι;   Τα νιώθω υπερβολικά όλα αυτά, κυρίως προερχόμενα από κάποιον που χαρακτηρίζεται από τις παραπάνω λέξεις. Σας ευχαριστώ.  “Η ευτυχία της ψυχής, είναι πολύ μεγάλο πράγμα” για να παραφράσω το...

εφιαλτικό κι επίκαιρο πάντα, αποδυναμωμένο όμως από τη νέα διασκευή των Ρόμπερτ Άικι και Ντάνκαν Μακμίλαν που δίνουν βάρος στην παράνοια του κεντρικού ήρωα ελαχιστοποιώντας την κοινωνική Κόλαση με την οποία κονταροχτυπιέται αυτός ο καθυστερημένος έφηβος αποφεύγοντας την ενηλικίωση που συνεπάγεται την αλλοτρίωσή του.   Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα…   Οι εφιαλτικές προφητείες του Όργουελ για έναν κόσμο διοικούμενο...

ο μύθος τού αιώνια επαναστατημένου εφήβου, στο θέατρο Παραμυθίας, δια χειρός, φωνής, σώματος και πνεύματος Αλμπέρτας Τσοπανάκη, σκηνοθετημένο από την εμβριθή Μαρίκα Θωμαδάκη, για δεύτερη φορά, φέτος με έκδηλη την ποιητικότητα τού κειμένου, παραπέμποντας στην «Ψύχωση» τής Σάρα Κέιν και στο «1984» τού Όργουελ.   Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα…   Ξαναείδα την κατά Αλμπέρτα Τσοπανάκη «Φράνσις» σε μίνιμαλ εκδοχή φέτος, τής...

  Τρεις σπουδαίοι σύγχρονοι Έλληνες ποιητές μέσα από τα κριτικά κείμενά μου στο τεύχος 174 του περιοδικού ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, έτος 36ο, απρίλιος-ιούνιος 2017   Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα                                                                                                              Κική Δημουλά, Άνω τελεία, ποίηση, εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 2016, σ. 48.   Στη συνήθη ρητορική τής απορίας κάθε απώλειας επαφής...

(αμάν τίτλος!) Στο Beton7 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Θεατρικές Συνθέσεις V   Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Με τη διαδικασία του «ελεύθερου συνειρμού» και καταχρώμενοι απασών τών μοντερνίστικων και μεταμοντέρνων ελευθεριών, οι φιλότιμοι καλλιτέχνες απάλλαξαν τους θεατές από την ανάγκη χρήσεως αγχολυτικών και υπνωτικών ουσιών, αφού κάπου μεταξύ χαλαρού ονείρου και light-εφιάλτη κύλησε μια ήσυχη βραδιά (μίας ώρας και κάτι…)...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Συναρπαστική αποκαθήλωση ιερών τεράτων. Ενδιαφέρουσα δραματική και σκηνική απόπειρα. Με μία επιφύλαξη: παραήταν σχηματικά τα περιγράμματα των «ηρώων» που αποδομήθηκαν. Οι γυναικείες φιγούρες αντιθέτως και ειδικά η Λου Σαλομέ αποδόθηκε από την υπέροχη ηθοποιό Ειρήνη Καζάκου με ιδιαίτερα πειστικό ρεαλιστικό τρόπο, με αρμόζουσα εσωτερικότητα και χωρίς ίχνος επιτήδευσης. Δεν το χρειαζόταν άλλωστε...