Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα. Δυστυχώς, η κυκλική ανέλιξη του Χρόνου μάς έφερε πάλι σε ανάλογα κοινωνικοπολιτικά συμφραζόμενα. Η ευρωπαϊκή οικονομική Κρίση (και όχι μόνο) δημιουργεί προπολεμικές καταστάσεις, με τα κάθε λογής κοράκια και ύαινες να ακονίζουν νύχια και δόντια. Μυρίζει πτώματα, θάνατο, σφαγή, καμένη σάρκα. Ο πλανήτης διαμαρτύρεται, αλλά ποιος τον ακούει; Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί και ο...

      Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η σύγχρονη δουλεία στα χρόνια της Κρίσης, χιλιάδων ανασφάλιστων εργατών (συνήθως οικονομικών μεταναστών) που πληρώνονται «μαύρα», καθιστά ξανά επίκαιρο το μάλλον ξεπερασμένο και ρετρό έργο του Γιώργου Σεβαστίκογλου. Έτσι νόμιζα, μέχρι που είδα την παράσταση του Πέτρου Νάκου στο θέατρο Altera Pars, με τον ίδιο ως Λάμπρο, σε ένα νεορεαλιστικό περιβάλλον με ασπρόμαυρη αισθητική. Και...

      Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Ο Πέτρος Νάκος είναι ένας εξπρεσιονιστής, τάχιστος, «νευρικός» σκηνοθέτης, που δίνει τον δικό του ρυθμό στις παραστάσεις που φέρουν την υπογραφή του. Από την άλλη πλευρά, η Μίνα Χειμώνα ταίριαξε μαζί του, γιατί είναι κι αυτή μια υπερκινητική, εκφραστική, αεικίνητη ηθοποιός, με εκπληκτική ορθοφωνία και πλήρη ενορχήστρωση των εκφραστικών της μέσων, έτσι ώστε νομίζεις ότι σε κάθε...

    Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Μετά τον κόντρα-ρόλο του στην «Πείνα» του Κνουτ Χάμσουν, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης εξερευνά τα βάθη του συλλογικού ανθρώπινου υποσυνείδητου σε μια απροσδιόριστα νοσταλγική συνδημιουργική ανάπλαση του κειμένου. Και λέω νοσταλγική, γιατί αναφέρεται στον προηγούμενο αιώνα με μια υποδόρια πεποίθηση (κυτταρική ίσως κι όχι νοητική) ότι κάθε εκατό χρόνια πριν και καλύτερα. Ο...

   Ο Τζαίημς Ντην και ο Παντελίδης λαϊκά είδωλα έφυγαν νωρίς με το μύθο τους να ανθεί. Ο Γιώργος Χρονάς μεταφέρει την αισθητική του περιοδικού «Οδός Πανός. Εργοτάξιον εξαιρετικών αισθημάτων» στην φιλόξενη σκηνή του Ιδρύματος Κακογιάννη και σκηνοθετεί ένα νέο ταλαντούχο πρωταγωνιστή, έναν κινηματογραφικό πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό και τον …εαυτό του (έχοντας πάρει το σκηνικό βάπτισμα του πυρός ο ίδιος με τον Καβάφη στο ατμοσφαιρικό του...

    Επιτέλους, ένα σύγχρονο γαλλικό θεατρικό έργο που δεν είναι φλύαρο, σε μια παράσταση όλο ρυθμό, χιούμορ, μέτρο, εκπληκτικές ερμηνείες και συλλογική δουλειά στο ιστορικό «Υπόγειο» του αθηναϊκού «Θεάτρου Τέχνης»  Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Συχνά βλέπω καλές παραστάσεις, αλλά σπανίως ενθουσιάζομαι. Πες σαράντα χρόνια στο θέατρο (ως επαρκής θεατής κι από διάφορες θέσεις-ρόλους-οπτικές γωνίες), πες ότι βλέπω μία...