Η διονυσιακή χαρά τής ζωής ως εχέγγυο, ως ικανή κι αναγκαία συνθήκη για την πανανθρώπινη, οικουμενική και διαχρονική πνευματική δημιουργία.   Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Ο Μότσαρτ γελούσε (δυνατά, αυθόρμητα, ξεκαρδιστικά, με την ψυχή του στη διαπασών). Ο Σαλιέρι όχι. Εσείς, Ποιος νομίζετε πως είστε; […] Ευθυμία, αυτοσαρκασμός, εμπαιγμός, γελοιότητα…   Σαν τον εκκεντρικό τετράχρονο Που συνθέτει μεγαλειώδεις...

ο Γκαίτε ξαναζωντανεύει την δική του εκδοχή του μεσαιωνικού μυστικιστή-αλχημιστή «Φάουστ», σε επινοητική και σεβαστικό σκηνοθεσία Χρυσάνθης Κορνηλίου. από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Ο «Φάουστ» ένα διαρκές αίνιγμα τρεις αιώνες μετά. Μία ενδελεχής πολυδιάστατη πραγματεία για την αέναη σύγκρουση Φωτός-Σκότους. Το Καλό-Κακό είναι μια απλοποιημένη εκδοχή αυτής της διαμάχης. Το ανθρώπινο μυαλό δεν έχει υπερβεί ακόμα...

σε Μουσική διεύθυνση: Φιλίπ Ωγκέν και Σκηνοθεσία – σκηνικά – κοστούμια: Νίκος Πετρόπουλος.   Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΚΗΝΗΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ!!!   Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Η Τέχνη αν δεν λειτουργεί και παρακινητικά/εμψυχωτικά για δευτερογενή συνδημιουργική ανάδραση είναι μερικώς ελλιπώς, αφού εκτός από σχολείο είναι και Βουλή και Εκκλησία τού Δήμου και φυτώριο νέων...

Υπερβαίνει την ηθογραφία με το σουρεαλιστικό γκροτέσκο που δεν ρέπει όμως ποτέ προς το παράλογο. Δεν είναι εκτονωτική αλλά απολύτως σεβαστική η προσέγγιση κειμένου και κοινού.   Σκέψεις κι απόψεις από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Παρατηρώντας εκ του σύνεγγυς εδώ και τέσσερις συναπτές δεκαετίες την θεατρική πράξη σε Ελλάδα και εξωτερικό, μπορώ να βγάλω κάποια εμπειρικά συμπεράσματα και με την βοήθεια τής θεωρίας...

  Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Η σύγκρουση ανερχομένων νεοπλούτων μικρομεσοαστών και φωτισμένων αστών (με ή χωρίς αριστοκρατική καταγωγή σε κάποιο αξιόλογο βάθος χρόνου) είναι ένα θέμα πρόσφορο για δραματική αξιοποίηση, όπως φαίνεται άλλωστε στον θρυλικό «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Η Λίλιαν Χέλμαν ήταν σύντροφος τού επίσης εναλλακτικού Ντάσιελ Χάμετ («Το γεράκι τής Μάλτας») που ανανέωσε το αστυνομικό μυθιστόρημα...

Τσέχωφ διαχρονικός, υπερβατικός, διορατικός, προορατικός, Τσέχωφ ανατόμος τής προεπαναστατικής Ρωσίας.   Από τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Η υπέρ-εξάντληση των φυσικών και ανθρώπινων πόρων οδηγεί τον πανέμορφο πλανήτη Γαία στον μαρασμό. Η Γη έχει επιβιώσει από πολλές ανθρώπινες αμετροέπειες και απληστίες. Εδέντια (Εδέμ) – Λεμουρία – Ατλαντίδα (κατά Πλάτωνα) – Κατακλυσμός (κατά Παλαιά Διαθήκη) – οι πληγές τού Φαραώ –...