Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα   Ο πολύς οίκτος βλάπτει κι ο καλός Σαμαρείτης θα βρει το μπελά του αν επιδείξει χριστιανική, βουδιστική ή σοσιαλιστική αγάπη προς τον πλησίον του. Αυτό είναι το ηθικό δίδαγμα τού έργου τής Μαίης Σεβαστοπούλου που ανεβαίνει στο θέατρο “Τόπος Αλλού” επί της οδού Κεφαλληνίας.        Με δόσεις μεταφυσικής, με απομυθοποιητική διάθεση τής ρομαντικής φυγής από την πραγματικότητα, ένα απολύτως...

από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Σε ένα τεράστιο μεταλλικό κλουβί η ψυχή τής γυναίκας-καλλιτέχνιδος ασφυκτιά κάτω από το βάρος τών ενοχών για μια αγάπη που δεν διακόπηκε με το θάνατο. “Οι άνθρωποι που είναι για εμάς χαμένοι σαν τους πεθαμένους… κάποτε μες στα όνειρά μας τριγυρνούνε, κάποτε μες στη σκέψη τες ακούει το μυαλό…” που θα έλεγε κι ο Καβάφης. Η πορεία προς την Ελευθερία είναι η αποδοχή της μοναξιάς, η ανάληψη τής...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Στον φιλόξενο χώρο τού Cabaret Voltaire επί τής οδού Μαραθώνος 30 πηγαίνω πάντα περπατώντας από την πλατεία Καραϊσκάκη αφού χρησιμοποιώ το μετρό για τις μετακινήσεις μου. Συνήθως συνοδεύω και συνοδεύομαι από μια φίλη σταθερή μέσα στα χρόνια, από αυτές που σου λένε όχι εκείνα που θέλεις να ακούσεις τη συγκεκριμένη στιγμή, αλλά μάλλον εκείνα που θα ήθελες να είχες ακούσει εγκαίρως μετά από μια...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Η νέα γενιά, εγκλωβισμένη στην Κρίση (κρίση κυρίως ατομικισμού-εγωισμού και καταναλωτικών αξιών) έρχεται να αντιδράσει δυναμικά και θεατρικώς και να σταθεί πρό τών ευθυνών της. Ομολογώ ότι ως πενηντάρης σοκαρίστηκα με τη βιαιότητα τής κινησιολογίας και την οργή που έκρυβαν οι ηθοποιοί στην παράσταση με το δηλωτικό όνομα “P.I.G.S. / Σωτηρία” που ανέβηκε στο θέατρο Ροές από τις 15 ως τις 21...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Aισθητική τελειότητα. Σπανίως βλέπω παραστάσεις που να με ταξιδεύουν να ενισχύουν την πεποίθησή μου ότι κάτι καλό γίνεται μέσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό. Σχεδόν ποτέ δεν αφοσιώνομαι τόσο πολύ στα τεκταινόμενα επί σκηνής έτσι ώστε να με ενοχλεί το “ψιχάλισμα τών προβολέων” όπως το βάφτισα (εννοώντας τους ήχους που παράγονται από τη συστολή και τη διαστολή τών μεταλλικών μερών τών προβολέων που...

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα Όταν έφυγα από την πρεμιέρα ζαλισμένος και πανευτυχής που είχα λησμονήσει για δύο ώρες τους απλήρωτους λογαριασμούς σου, ένιωσα την τηλεοπτική ευφορία επιτυχημένων σειρών όπως το “Παρά πέντε” σε θεατρική-πανοραμική-τρισδιάστατη εκδοχή. Οι χαλαροί διάλογοι, η καθημερινότητα σε όλο της το μεγαλείο, η απόλυτη φυσικότητα τών ηθοποιών και η αληθοφάνεια τών τεκταινομένων έδιναν μια χροιά...