Ένα θαυμάσιο κι αξιοθαύμαστο «Παραμύθι Χωρίς Όνομα» τής Πηνελόπης Δέλτα στο Θέατρο Παραμυθίας.

Από τον θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Το 1ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Παραμυθιού «Όταν οι νεράιδες κυβερνούσαν τον κόσμο» έκλεισε τη φετεινή θεατρική περίοδο στο Θέατρο Παραμυθίας (Παραμυθίας 27 και Μυκάλης Κεραμεικός) το περασμένο Σάββατο 27 Μαΐου 2017 και την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 και ώρα 7.00μ.μ. στον νεανικό, πολυσυλλεκτικό, αναγεννησιακό χώρο που δημιούργησε η πρωταγωνίστρια, θεατρική συγγραφέας και σεναριογράφος Αλμπέρτα Τσοπανάκη, όπου πραγματοποιήθηκε ιστορική ομιλία για τη ζωή και το έργο τής συγ­γραφέως Πηνελόπης Δέλτα από τον τ. Πρύτανη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Γιάννη Σχινά.

Αμέσως μετά, στις 8.00 μ.μ. παρακο­λουθήσαμε τη μουσικοθεατρική παράσταση τής Πηνελόπης Δέλτα «Παραμύθι Χωρίς Όνομα» με μια πλειάδα άξιων καλλιτεχνών, που έπαιξαν, χόρεψαν, τραγούδησαν, αυτοσχεδίασαν, μετέδωσαν τον φιλοσοφικό ενθουσιασμό τους σε παιδιά όλων των ηλικιών που συμμετείχαν ενεργά από την πλατεία και μας δίδαξαν ότι ναι μεν η Ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά ευθυνόμεθα εμείς ως ενεργοί πολίτες για την επιμονή, την υπομονή και την εργατικότητά μας, έτσι ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να επιτευχθεί η πολυπόθητη Ανάπτυξη χάρη στην θεσμική αξιοποίηση τής δημιουργικότητας κάθε ενός από εμάς.

Αυτό είναι και το βασικό μήνυμα αυτού του διαχρονικού έργου που λες και γράφτηκε χθες: ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΠΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΕΝΟΧΩΝ…

Είναι παράξενο πως αυτή η ιδιόλεκτος που σοφά λεπτουργήθηκε από την Πηνελόπη Δέλτα είναι μια κοινή δημοτική που μιλιέται ακόμα και σήμερα, χωρίς να αλλάξεις ούτε μία λέξη, εκτός ίσως από το «αγκαλά» που δεν χρησιμοποιείται πια.

 

Τελικά, οι συγγραφείς δικαιώνονται πραγματικά έναν αιώνα μετά τη δράση του, όταν το έργο τους αντέχει κι αφορά τους άλλους… Όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζουν στην πραγματική (οικογενειακή, εργασιακή και κοινωνική) ζωή τους, τελικά αξίζει να θυσιάσει κανείς τη ζωή του ολάκερη αν μπορεί να γράψει ένα τουλάχιστον κείμενο που να αντέχει στο Χρόνο και να αφορά τους αναγνώστες-θεατές έναν αιώνα μετά.

Στη λιτή παραγωγή του Θεάτρου Παραμυθίας δεν έλειψαν ούτε τα αφαιρετικά σκηνικά ούτε τα requisites ούτε η ζωντανή επί σκηνής μουσικής.

ΈΝΑ ΘΕΑΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΛΕΥΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΜΕΓΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ!!!

Παράδειγμα προς μίμησιν για τους νέους που μεμψιμοιρούν ότι δεν βρίσκουν δουλειά και βήμα έκφρασης: συνεργατικότητα-συνεργασιμότητα-αλληλεγγύη-αυτοθυσία-μαχητικότητα-παραγωγικότητα-δημιουργικότητα για το καλό Όλων, για ένα μέλλον που δεν θα είναι υποθηκευμένο στους κάθε είδους δανειστές και θα υπηρετεί τα Δημοκρατική Ιδεώδη παρέχοντας υλικά και πνευματικά αγαθά σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες.

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ.

Μικροί και μεγάλοι φεύγουν ενθουσιασμένοι από αυτή την παράσταση που περιμένουμε να επαναληφθεί, να εμπλουτισθεί, να χρηματοδοτηθεί, να επιχορηγηθεί και να φτάσει σε πλατύτερο κοινό.

Ηρωικοί, άξιοι, υπέροχοι, αυτοσχεδιαστικοί, λιτού στη χρήση των εκφραστικών τους μέσων, απολύτως συνεργατικοί, συνεργάσιμοι και αρμονικοί απαξάπαντες οι συντελεστές αυτής της ψυχαγωγικής παράστασης με εκπαιδευτικό περιεχόμενο:

Σκηνοθέτης: Αλμπέρτα Τσοπανάκη
Διασκευή: Αλμπέρτα Τσοπανάκη
Παίζουν: Αντωνόπουλος Γιώργος, Βασιλάκη Ειρήνη, Μιχοπούλου Δανάη, Λαμπροπούλου Λίνα, Σουρλατζής Νίκος, Συνετός Άκης, Τουλιάτος Νίκος, Τσακίρη Μαρίνα.
Αφήγηση: Αλμπέρτα Τσοπανάκη

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

www.konstantinosbouras.gr

μέλος της Εταιρείας Κριτικών Θεάτρου και Χορού